Werd er vorige week nog ijs gebroken in de Nederlandse wateren, het personeel van de Jetstream dook diezelfde week het warme zeewater in om en visnet uit de schroef te verwijderen. “Het schip lag toen bij Ivoorkust waar het zo’n dertig graden was,” vertelt walkapitein Bert Kornet die deze coaster van 4500 ton fulltime beheert.

“Ik heb dagelijks contact met de bemanning. Ofwel telefonisch of via de email. Er zijn zes man aan boord; mannen uit Nederland, Rusland, Roemenië, de Philipijnen en Indonesië. Hoe meer nationaliteiten, hoe beter, zeg ik altijd. Het betekent dat ze met elkaar samen moeten werken en er zich geen clubjes vormen. Dat zit er namelijk eerder in wanneer je bijvoorbeeld alleen Nederlanders en Russen aan boord zou hebben.”

Het werk van Bert Kornet bestaat niet alleen uit het regelen van bemanning en het coachen ervan. Ook moet hij er voor zorgen dat de bemanning op tijd wordt afgelost, dat er constant vracht is om te vervoeren, en natuurlijk is het onderhoud van het schip belangrijk. “Technische problemen moeten veelal acuut worden opgelost. Ik heb zelf ook lange tijd gevaren en ik ben een creatief meedenker als het gaat om technische oplossingen. Het is belangrijk dat het schip onder alle omstandigheden door kan varen.”
Het schip, dat in 2010 werd afgebouwd, heeft een afmeting van bijna negentig bij vijftien meter en vaart dertien knopen met vracht zoals kunstmest en veevoer. Eigenlijk kan alles wereldwijd worden vervoerd, behalve vloeistoffen.

“Ik vaar regelmatig zelf een week mee. Op dit moment zit ik in Nederland achter mijn bureau. De verwachting is echter dat het schip binnenkort een Europese haven aandoet en dan zal ik met een aanhanger vol technisch materiaal daar zelf naartoe rijden. Nieuwe filters, pompen, actuele nautische informatie en dergelijke. Dan ben ik wel weer even onderweg, maar het maakt het werk interessant. Ik heb geen 9 tot 5 job. En het gaat 365 dagen per jaar door. Op zondag 1 januari werd ik ‘s morgens om zes uur gebeld dat er problemen waren. Ook dan moet ik er zijn.”

Het varen op een land als Afrika brengt een extra dimensie met zich mee. “Het is daar allemaal niet zo strak geregeld als in Europa als het gaat om vervoer per schip. Als je een haven aandoet heb je al snel een heleboel autoriteiten aan boord die allemaal iets van je willen. Het is dan zaak stevig in je schoenen te staan en goed te onderhandelen. Op zo’n moment wordt er druk met mij gebeld en gemaild zodat de zaken goed verlopen. Niet iedere walkapitein wil dat, maar ik zie het inmiddels als een spel. Het is tegelijkertijd spannend en lastig. Het maakt deze baan extra boeiend.”

Foto’s:
Laden in Senegal van veevoer
Lokale vissers proberen hun vis aan de bemanning van de Jetstream te slijten